نوشته شده توسط : ali




استان فارس یکی از استان‌های بزرگ ایران در مرکز کشور است که 29 شهرستان،100 شهر، 83 بخش و 204 دهستان دارد. شهرستان شیراز یکی از شهرستان‌های این استان و مرکز آن شمرده می‌شود. نام دیگر شهرستان‌های این استان به شرح: مرودشت، کازرون، جهرم، لارستان، فسا، داراب، فیروز آباد، ممسنی، نی‌ریز، آباده، اقلید، لامرد، سپیدان، کوار، زرین‌دشت، قیروکارزین، استهبان، مهر، خرامه، گراش، خرم بید، بوانات، فراشبند، رستم، ارسنجان، خنج، سروستان و پاسارگاد است. شیراز یکی از غنی‌ترین شهرهای ایران ازلحاظ تاریخی و آثار باستانی محسوب می‌شود. از آثار باستانی مهم شیراز می‌توان به حافظیه، سعدیه، بازار وکیل، تخت جمشید، ارگ کریم‌خان، دروازه قرآن، مسجد نصیر الملک، باغ عفیف‌آباد و موارد متعدد دیگر اشاره کرد. از حیث جذب گردشگر و توریست شیراز یکی از شهرهای مهم به شمار می‌آید و سالانه گردشگران و توریست‌های زیادی به این شهر سفر می‌کنند. وضعیت اقتصادی شیراز و امرارمعاش مردم نیز از طرق مختلف صورت می‌گیرد. یکی از صنعت‌های مهم در شیراز صنعت کشاورزی است و تولیدات مهم حاصل آن نقش مهمی در تأمین نیاز شهر و کشور دارد. علاوه بر کشاورزی مردم خود شیراز به دلیل قرار گرفتن آن در حاشیه رشته‌کوه‌های زاگرس و محل عبور و مرور عشایر مبادلات محلی نیز در آن صورت می‌گیرد. از دیگر صنایع مهم این شهر می‌توان به صنایع الکترونیک، پالایشگاه نفت، مجتمع پتروشیمی، کارخانه سیمان، صنایع لاستیک‌سازی، صنایع لبنیات و صنایع نساجی اشاره نمود و در بخش انرژی نیز نیروگاه گازی شیراز، نیروگاه حافظ، نیروگاه سیکل ترکیبی فارس و نیروگاه خورشیدی شیراز ازجمله نیروگاه‌های مهم شیراز به شمار می‌آیند و نقش مهمی در درآمدزایی مردم شیراز دارند.

با توجه به معرفی کلی ارائه‌شده از شیراز اگر شما از آن دسته از افراد هستید که قصد سرمایه‌گذاری مالی و یا فرهنگی در شیراز را دارید مطالب زیر می‌تواند کمک بسیاری به شما بکند. یکی از راه‌های مهم و پر متقاضی با توجه به بازده آن در سرمایه‌گذاری ثبت شرکت است. به‌طورکلی ثبت شرکت باعث می‌شود که در یک بستر قانونی و تحت اختیاراتی که قانون برای فعالیت یک شرکت قائل می‌گردد شما بتوانید به سوددهی‌های قابل‌توجه برسید؛ اما ثبت شرکت در شیراز طی یک سلسله‌مراتب اداری صورت می‌گیرد که می‌توان گفت این سلسله‌مراتب اداری در تمام کشور اعمال می‌گردد. شیراز به‌عنوان مرکز استان فارس مقر اداره کل ثبت شرکت استان یعنی اداره ثبت شرکت شیراز است و تمامی شرکت‌هایی که در هر منطقه از استان و در اداره ثبت مربوط به همان شهرستان، شهر و یا بخش صورت می‌گیرد در نهایت تحت نظارت و تأیید اداره ثبت کل استان به ثبت می‌رسند. پس شما برای ثبت شرکت در هرکدام از شهرستان‌های تحت حوزه استحفاظی این استان لازم نیست که به مرکز استان مراجعه کرده و اقدام به ثبت نمایید کافی است که به اداره ثبت موجود در همان منطقه رفته و طی سلسله‌مراتب اداری که صورت می‌گیرد به ثبت شرکت خود بپردازید. البته این روند اکنون تا حد زیادی به صورت مجازی و اینترنتی انجام می‌شود.

اما قوانینی که درزمینه ثبت شرکت وضع‌شده و به قانون تجارت یاد می‌شود درزمینه ثبت شرکت‌ها به جهت سهولت در امر ثبت آن‌ها را در 8 دسته تقسیم کرده که برای هرکدام از دسته‌ها قوانین مربوط به ثبت همان دسته را (با توجه به حیطه فعالیت و حوزه اختیارات و دیگر موارد) وضع نموده است. این 8 دسته به شرح شرکت سهامی عام، شرکت سهامی خاص، شرکت با مسئولیت محدود، شرکت تضامنی، شرکت مختلط غیر سهامی، شرکت مختلط سهامی، شرکت نسبی و شرکت تعاونی است که ما در اینجا قوانین و شرایط ثبت شرکت‌هایی را برای شما شرح می‌دهیم که از عمومیت بیشتری برای ثبت برخوردار هستند. توجه داشته باشید چنانکه شما نیازمند اطلاعات و قوانین لازم جهت ثبت دیگر شرکت‌ها هستید می‌توانید با متخصصان حاضر در ثبت شرکت تماس حاصل فرمایید.

شرایط و مراحل ثبت شرکت سهامی خاص در شیراز

طبق تعریف قانونی، به شرکت‌هایی شرکت سهامی خاص اطلاق می‌گردد که:

    جهت انجام امور تجاری توسط شرکا تأسیس گردد.
    سرمایه اولیه موردنیاز این شرکت منحصراً توسط اعضا تأمین‌شده و سهام شرکت تشکیل شود.
    سهام این شرکت قابلیت قطعه‌قطعه شدن و تخصیص آن به افراد جهت سهام‌داری شرکت را دارد و با توجه به تأمین‌کننده‌های سرمایه که تنها اعضای شرکت هستند سهام شرکت نیز صرفاً بین اعضا پخش می‌شود.

با توجه به تعریفی که ارائه شد می‌خواهیم در مورد ثبت شرکت سهامی خاص در شیراز صحبت کنیم و شرایط و مراحل آن را شرح دهیم. شما جهت ثبت شرکت سهامی خاص در شیراز باید شرایط آن را شامل شوید تا مجوز اقدام به ثبت شرکت سهامی خاص در شیراز را اخذ کنید.

شرایط ثبت شرکت سهامی خاص در شیراز

    تعداد سهامداران نباید از سه نفر کم‌تر باشند.
    مسئولیت صاحبان سهام، بر اساس مبلغ اسمی سهام است.
    عنوان «شرکت سهامی خاص» باید قبل یا بعد از نام شرکت (بدون فاصله با نام شرکت) در همه‌ی اطلاعیه‌ها، آگهی‌ها و اوراق شرکت ذکر شود.
    حداقل 3 نفر عضو اصلی شرکت باید به سن قانونی (18 سال تمام) رسیده باشند. حداقل 2 نفر باید عضو هیئت‌مدیره و یک نفر سهام‌دار شود.
    حداقل 2 نفر از اعضای شرکت باید به‌عنوان بازرس اصلی و علی‌البدل معرفی شوند. این دو نفر نباید با اعضای هیئت‌مدیره هم‌فامیل باشند. (یعنی نسبت نسبی نداشته باشند).
    هر کدام از اعضای هیئت‌مدیره و اعضای شرکت باید حداقل یک سهم داشته باشند.
    هیئت‌مدیره و اعضا نباید سابقه‌ی سوء کیفری داشته باشند.
    حداقل 100 هزار تومان باید به‌عنوان سرمایه‌ی شرکت معرفی شود. 35 درصد از مبلغ تعهد شده باید در یک حساب بانکی واریز شود.

شرایطی که در فوق به آن اشاره کردیم به‌اختصار آمده و شما می‌توانید جهت دریافت اطلاعات تکمیلی و جامع‌تر با ثبت شرکت تماس برقرار کنید.

مراحل ثبت شرکت سهامی خاص در شیراز

جهت انجام مراحل اداری ثبت شرکت سهامی خاص در شیراز شما ابتدا نیاز دارید تا مدارک آن را تهیه و تنظیم کنید. در جدول زیر مدارک و مراحل ثبت شرکت سهامی خاص در شیراز تواما آورده شده تا شما بتوانید بهتر با آن‌ها آشنا شوید.

ثبت شرکت سهامی خاص در شیراز

مدارک لازم جهت ثبت شرکت

مراحل اداری ثبت شرکت

•  کپی مدارک شناسایی اعضای اصلی شامل شناسنامه و کارت ملی

•  گواهی عدم سوءپیشینه‌ی کیفری هیئت مدیره‌ی شرکت سهامی خاص

•  ارائه‌ی گواهی واریز حداقل 35 درصد سرمایه

·  مدارکی که ثبت شرکت فراهم می‌کند:

•  اظهارنامه‌ی شرکت سهامی خاص در دو نسخه

•  اساسنامه‌ی شرکت سهامی خاص که باید در دو جلد تهیه شود.

•  صورت‌جلسه‌ی مجمع عمومی مؤسسان در قالب دو نسخه

•  صورت‌جلسه‌ی هیئت‌مدیره در دو نسخه

وکالت‌نامه

1. تماس با ثبت شرکت و اعزام رایگان وکیل به محل کار شما

2. امضای قرارداد با ثبت شرکت

3. کامل کردن مدارک لازم (کپی مدارک شناسایی، گواهی عدم سوءپیشینه و اطلاعات و هزینه‌های لازم)

4. ثبت‌نام در سایت «اداره‌ی ثبت شرکت‌ها»

5. مشخص کردن نام شرکت

6. واریز حداقل 35 درصد سرمایه و ارائه‌ی گواهی آن

7. امضای فرم‌ها و مدارک

8. ارسال مدارک به اداره‌ی ثبت شرکت‌ها

1. تحویل کار در محل ثبت شرکت

اگر شما در زمینه هر یک از مطالب آورده شده در جدول فوق دچار ابهام و یا نیازمند اطلاعات کامل‌تری هستید می‌توانید با «ثبت شرکت » تماس گرفته و از متخصصان این زمینه کسب اطلاعات کنید.

شرایط و مراحل ثبت موسسه در شیراز

لازم است قبل از پرداختن به چگونگی ثبت موسسه در شیراز در مورد ماهیت موسسه در تعریف قانون بپردازیم. طبق آنچه در قانون آمده است، آن چه به‌عنوان موسسه غیرتجاری یاد می‌شود، تمامی مجموعه‌هایی است که با هدفی غیر از تجارت و انجام اموری همچون امور علمی، ادبی، خیریه‌ای و... تأسیس‌شده‌اند و کسب منفعت در آن و سوددهی مالی اولویت نیست.

اما اینکه این مؤسسات در چه اداره‌ای باید ثبت شوند و شروع به کار کنند باید بگوییم که طبق قانون مؤسسات نیز همانند شرکت‌ها در اداره ثبت شرکت منطقه مربوطه به ثبت می‌رسند و شروع به فعالیت می‌کنند. ثبت موسسه نیز مانند ثبت هرگونه از شرکت‌ها مستلزم شرایطی است که شما باید در ابتدای راه ثبت موسسه مشمول آن شوید و سپس به ثبت موسسه در شیراز بپردازید.
شرایط ثبت موسسه در شیراز

    حداقل شرکا نباید از دو نفر کم‌تر باشد.
    سرمایه به هر میزان مجاز است.
    موسسه‌هایی که باهدف به دست آوردن سود مالی و تقسیم آن بین اعضای خود یا دیگران تشکیل شود؛ مانند کانون‌های فنی.
    در این موسسه‌ها، مدارک تحصیلی و تخصص مؤسسان باید با موضوع شرکت منطبق باشد.
    موسسه‌هایی که هدف به دست آوردن پول و تقسیم آن بین اعضای خود را نداشته باشد؛ مانند برخی بنگاه‌های خیریه.
    این موسسه‌ها نیاز به اجازه‌نامه‌ی نیروی انتظامی محل دارند.

ممکن است شما در این زمینه نیز ابهاماتی داشته باشید و یا نیازمند اطلاعات کامل‌تر، به همین سبب «ثبت شرکت » متخصصانی را جهت پاسخ‌گویی به شما عزیزان تجمیع کرده است. کافی است که با آن‌ها تماس بگیرید.
مراحل ثبت موسسه در شیراز

شما جهت انجام روند مراحل ثبت موسسه در شیراز مستلزم یکسری مدارک هستید که این مدارک به همراه مراحلی که باید طی کنید در جدول زیر به‌اختصار آمده است.

ثبت موسسه در شیراز

مدارک موردنیاز ثبت موسسات غیرتجاری

مراحل اداری ثبت موسسات غیرتجاری

1-تکمیل دو نسخه تقاضانامه مؤسسات غیرتجاری

3-تکمیل دو نسخه اساسنامه مؤسسات غیرتجاری

4-کپی شناسنامه برابر اصل شده تمامی اعضای هیئت‌مدیره و شرکا (در دفاتر اسناد رسمی)

5-کپی کارت ملی برابر اصل شده تمامی اعضای هیئت‌مدیره و شرکا (در دفاتر اسناد رسمی)

6- درصورتی‌که اعضاء هیئت‌مدیره یا سهامداران اشخاص حقوقی باشند، ارائه کپی آخرین روزنامه رسمی شخص حقوقی و نامه معرفی نماینده (در سربرگ شرکت) و کپی شناسنامه و کپی کارت ملی برابر اصل شده نماینده شخص حقوقی.

7- ارائه اصل وکالت‌نامه یا کپی برابر اصل وکالت‌نامه.

8- ارائه مجوز لازم از موسسات مربوط

1. فرم تقاضانامه ثبت موسسه را باید کامل کنید و همه شرکا امضا کنند.

2. فرم صورت‌جلسه مؤسسین را باید کامل کنید و شرکا همگی امضا کنند.

3. همه صفحات اساسنامه را تنظیم کنید و همه صفحات توسط شرکا امضا شود.

4. انتخاب نام و انجام امور تأییدیه نام توسط اداره ثبت.

5. ارائه مدارک و اطلاعات به واحد پذیرش اداره جهت ثبت در سیستم مکانیزه و دریافت رسید تاریخ مراجعه.

6. واریز حق‌الثبت طبق روال اداری مشخص

7. پس از تأیید کارشناس تعیین‌شده توسط اداره اقدام واریز حق‌الدرج کنید.

8. سپس برای درج آگهی در روزنامه کثیرالانتشار و روزنامه رسمی صبر می‌کنید.

تمام این مراحل را می‌توانید با کمک ثبت شرکت خیلی ساده‌تر انجام دهید.



:: بازدید از این مطلب : 25
|
امتیاز مطلب : 0
|
تعداد امتیازدهندگان : 0
|
مجموع امتیاز : 0
تاریخ انتشار : سه شنبه 30 مهر 1398 | نظرات ()
نوشته شده توسط : ali

 

برابر ماده 3 قانون ثبت شرکت ها ، هر شرکت خارجی برای اینکه بتواند به وسیله شعبه یا نماینده به امور تجاری یا صنعتی یا مالی در ایران مبادرت نماید باید در مملکت اصلی خود شرکت قانونی شناخته شده و در اداره ثبت اسناد تهران به ثبت رسیده باشد.
به موجب این ماده شرکت های خارجی در صورتی می توانند در ایران به امور صنعتی یا مالی بپردازند که :
اولاَ : در کشور خودشان قانون آن ها را به رسمیت شناخته باشد.
ثانیاَ : در اداره ثبت اسناد تهران به ثبت رسیده باشند.
در ماده 9 آن تصریح گردیده که برای اجراء این قانون از طرف وزارت عدلیه نظامنامه های لازمه تنظیم خواهد شد در نظامنامه های مزبور باید راجع به مسائل ذیل صریحاَ تعیین تکلیف شود.
1- اشخاصی که باید اظهارنامه به ثبت بدهند معلوم گردند.
2- نکاتی که در اظهارنامه باید قید شود.
3- اوراق و مدارکی که عین یا ترجمه مصدق آن ها باید ضمیمه اظهارنامه بشود.
4- نکاتی که در صورت تغییر باید مجدداَ به ثبت برسد.
5- طرز ثبت شعبه یا نمایندگی های جدید
6- اعلاناتی که پس از ثبت باید به وسبله اداره ثبت اسناد به خرج شرکت به عمل آید.
7- تعرفه راجع به ترجمه و تصدیق صحت ترجمه.

شرایط اظهارنامه و نکاتی که باید در آن درج گردد :
از شرایط اظهارنامه ثبت شرکت خارجی اینست که به فارسی نوشته شده و نکات ذیل در آن درج گردیده باشد :
1- نام کامل شرکت
2- نوع شرکت اعم از سهامی و ضمانتی و مختلط و غیره
3- مرکز اصلی شرکت و آدرس صحیح آن
4- تابعیت شرکا
5- مقدار سرمایه شرکت در تاریخ تقاضا
6- آخرین بیلان شرکت مشروط بر اینکه اساسنامه و قوانین و مقررات کشور اصلی شرکت انتشار بیلان را تعیین کرده باشد.
7- نام مرجع ثبت و تاریخ ثبت شرکت در کشور اصلی
8- نوع فعالیت شرکت که از نوع صنعتی تجاری مالی است.
9- ذکر تایید شعب آن در سایر نقاط ایران
10- تعیین نماینده یا نمایندگان عمده شرکت در ایران
11- اسم و نشانی صحیح شخص یا اشخاصی که مقیم ایران بوده و برای دریافت کلیه اطلاعات شرکت صلاحیت دارند.
12- تعهد به اینکه همه ساله یک نسخه از آخرین بیلان شرکت را با توجه به بند 6 به دایره ثبت شرکت ها بدهند.
13- امضاء کسانی که حق امضاء دارنده به تایید قنسول آن کشور در ایران و یا قنسول ایران رسیده باشد.
در صورت نیاز به هرگونه مشاوره می توانید با ما تماس حاصل فرمایید.



:: بازدید از این مطلب : 20
|
امتیاز مطلب : 0
|
تعداد امتیازدهندگان : 0
|
مجموع امتیاز : 0
تاریخ انتشار : سه شنبه 30 مهر 1398 | نظرات ()
نوشته شده توسط : ali

 

داشتن دفاتر تجاری برای تنظیم و ترتیب اداره امور تجار و شرکت های تجاری مفید و قانوناَ لازم است. تعیین وضع دارایی و نگاهداری حساب سود و زیان و تهیه ترازنامه، بر اساس این دفاتر به عمل می آید. به علاوه دفاتر مذکور در تشخیص و تعیین مالیات، مورد استفاده ممیزان مالیاتی قرار می گیرند و نیز در تعیین نوع ورشکستگی تاجر و شرکت تجاری، می توانند ملاک باشند.
به موجب ماده 6 قانون تجارت، دفاتری که داشتن آن ها برای تجار ( و شرکت های تجاری ) الزامی است عبارتند از :
– دفتر روزنامه .
– دفتر کل.
– دفتر دارایی.
– دفتر کپیه .
دفاتر دیگری به نام های دفتر صندوق، دفتر انبار و غیره وجود دارد که قانون تجارت ، تصریحی در الزام به داشتن آن ها ندارد. این دفاتر ، دفاتر معین نامیده می شوند و برخی از تجار و شرکت های تجاری از آن ها استفاده می کنند.

شماره گذاری ، امضاء و پلمپ دفاتر تجاری
چون دفاتر تجاری ، سندیت دارند و دلیل محسوب می شوند برای حفظ اعتبار و مصون داشتن آن ها از تقلب و دست بردن احتمالی، شماره گذاری صفحات و امضاء و پلمپ آن ها ، لازم شده است.
دفاتر تجاری به استثناء دفتر کپیه ، قبل از آن که چیزی در آن نوشته شده باشد، باید توسط نماینده اداره ثبت ، امضاء شود. برای دفتر کپیه امضای مزبور لازم نیست . ولی باید اوراق آن، دارای شماره ترتیبی باشد. در موقع تجدید سالیانه هر دفتر ، مقررات مزبور رعایت خواهد شد.
امضاء و پلمپ دفاتر تجاری، در تهران توسط اداره کل ثبت شرکت ها و موسسات غیرتجاری و در خارج از تهران توسط متصدی مخصوصی که از سوی سازمان ثبت اسناد و املاک کشور تعیین می گردد، انجام می شود.
دفتر روزنامه، دفتر کل و دفتر دارایی که برای امضاء به متصدی امضاء ، تسلیم می شود باید دارای شماره ترتیبی بوده و قیطان کشیده باشد. و متصدی امضاء ، مکلف است صفحات دفتر را شمرده، در صفحه اول و آخر هر دفتر مجموع عدد صفحات آن را با تصریح به اسم و رسم صاحب دفتر، نوشته با قید تاریخ امضاء و دو طرف قیطان را با مهر سربی، که وزارت دادگستری برای این مقصود تهیه می نماید، منگنه کند. لازم است که کلیه اعداد حتی تاریخ، با تمام حروف نوشته شود.
جهت طی مراحل پلمپ دفاتر تجاری در قدم اول می بایست به سامانه اداره ثبت شرکت ها مراجعه کنید و گام به گام اطلاعات خواسته شده را در سامانه تکمیل کنید.
این اطلاعات شامل موارد زیرند :
1- اطلاعات متقاضی حقوقی
وارد نمودن تابعیت ، شناسه ملی شخص حقوقی، شماره تلفن و کد پستی ، اطلاعات آدرس محل دریافت دفاتر پلمپ شده
2- اطلاعات شخصیت حقوقی
3- اطلاعات تکمیل کننده اظهارنامه
درج اطلاعات مربوط به یکی از اعضاء هیات مدیره
4- هیات مدیره شرکت / موسسه
درج اطلاعات سایر افراد هیات مدیره نظیر نام ، نام خانوادگی ، شماره همراه ، کد پستی و …
5- سمت هیات مدیره شرکت / موسسه
وارد نمودن عضو هیات مدیره ، سمت وی، مدت تصدی ، تاریخ شروع سمت ، تعیین وضعیت حدود حق امضاء اعضای هیات مدیره و سمت عضو هیات مدیره
6. دفتر مورد تقاضا
تعیین دفتر روزنامه، تعداد صفحات و تعداد جلد و کلیک بر روی قسمت ” دفاتر خاص ” در صورتی که متقاضی نیاز به دفاتر خاص داشته باشد .
7. تایید صحت اطلاعات
در انتها با انتخاب گزینه “پذیرش نهایی ” از رسید پذیرش اینترنتی و اظهارنامه پلمپ دفاتر تجاری پرینت بگیرید و مدارک مورد نیاز را از طریق پست ارسال نمایید.
مدارک لازم جهت ارسال پستی به اداره ثبت شرکت ها به قرار ذیل است : ( اشخاص حقیقی )
1- اصل اظهارنامه پلمپ دفاتر دریافتی از اینترنت ( مهر و امضاء شده )
2- تصویر کارت ملی متقاضی پلمپ دفاتر
3- تصویر پروانه کسب و یا مجوز فعالیت کسبی
مدارک لازم جهت ارسال پستی به اداره ثبت شرکت ها : ( اشخاص حقوقی )
1- اصل اظهارنامه پلمپ دفاتر دریافتی از اینترنت ( مهر و امضاء شده )
2- تصویر آخرین روزنامه رسمی شخصیت حقوقی
3- تصویر کارت ملی مدیر عامل
4- اصل یا کپی وکالتنامه و یا معرفی نامه در خصوص اشخاص دولتی
پس از ارسال و پست مدارک ، بارکد پستی و تاریخ تحویل مدارک به پست را در سامانه وارد نمایید. لازم به توضیح است پس از تایید کارشناس مربوطه و دریافت پیامک ، می بایست نسبت به پرداخت هزینه های پلمپ دفاتر تجاری اقدام نمایید. (هزینه ی پلمپ دفاتر تجاری به صورت اینترنتی پرداخت می گردد ).
پس از پرداخت هزینه ها در سامانه ، دفاتر پلمپ شده از طریق پست پیشتاز به نشانی کد پستی آدرسی که در سامانه درج گردیده برای متقاضی ارسال می گردد.



:: بازدید از این مطلب : 25
|
امتیاز مطلب : 0
|
تعداد امتیازدهندگان : 0
|
مجموع امتیاز : 0
تاریخ انتشار : سه شنبه 30 مهر 1398 | نظرات ()
نوشته شده توسط : ali

امروزه کمتر کسی است که از اهمیت سیستم های کامپیوتری و نرم افزارها بی اطلاع باشد، با توجه به این موضوع وسرعت توسعه نرم افزارها و سیستم های کامپیوتری نقش آنها به طور چشمگیری رو به گسترش است و بی شک می توان گفت بدون نرم افزارها و سیستم های کامپیوتری روند امور روزمره ما دچار اختلال می شود.

جهت آشنایی بیشتر شما عزیزان، در زیر توضیحاتی درباره نرم افزار و شرکت های نرم افزاری و همچنین چگونگی ثبت این گونه شرکت ها آورده ایم.
نرم افزار (software) واسطه ای است که دستورهای کاربران را به سخت افزار منتقل میکند، در واقع نرم افزار، مجموعه ای هماهنگ از برنامه ها یی است که کنترل و هماهنگی فعالیت های سخت افزاری را بر عهده دارند؛ نرم افزارها را به دو دسته ی (سیستمی و کاربردی) تقسیم میکنند.
الف- نرم افزارهای سیستمی
انواع نرم افزار های سیستمی شامل موارد ذیل می باشند:
– سیستم عامل ها
– برنامه های راه انداز
– برنامه های کمکی
– مترجم های زبان برنامه نویسی
ب- نرم افزارهای کاربردی
نرم افزار های کاربردی نیز برای انجام امور زیر کاربرد زیادی دارند.
– آموزش مدیریت پروژه ها
– تولید صفحات وب
– واژه پردازها
– صفحه گسترده ها
– بانک های اطلاعاتی و برنامه های ارائه گرافیکی
• شرکت نرم‌افزاری:
شرکت نرم افزاری، شرکتی است که در زمینه کامپیوتر، نرم افزار و سخت افزار و… فعالیت میکند.
موضوعات فعالیت یک شرکت نرم افزاری به شرح ذیل است :
1- تشکیل کلاسهای آموزشی در زمینه رایانه در داخل و خارج از کشور
2- تأمین نیروی انسانی متخصص در زمینه موضوع فعالیت شرکت
3- انجام خدمات اجرایی و عملیاتی و فنی و مهندسی در زمینه موضوع فعالیت شرکت
4- تهیه مشخصات فنی سیستم های کامپیوتری
5- برنامه نویسی
6- فروش خدمات مهندسی در زمینه رایانه ای
7- تولید نرم افزار
8- انجام پروژه های انفورماتیکی و فن آوری اطلاعات
9- طراحی و نصب و پشتیبانی شبکه های کامپیوتری
10- صادرات نرم افزار و خدمات مهندسی در زمینه موضوع فعالیت شرکت
11- طراحی و توسعه سیستم های نرم‌افزاری و سخت افزاری
• مجوز ثبت شرکت نرم افزاری :
پیش از تاسیس شرکت، ابتدا باید موضوع و حوزه فعالیت خود را مشخص نمایید. تعیین موضوع فعالیت هر شرکت که در بند ۲ اساسنامه آن قید می گردد، نشان دهنده هویت آن شرکت است. قید موضوع شرکت اهمیت زیادی دارد زیرا که شخص حقوقی فقط درباره موضوعاتی می تواند عمل کند که در موضوع فعالیت شرکت تصریح شده باشد .چنانچه موضوع تعیین شده نیاز به اخذ مجوز از مراجع ذیصلاح مربوطه داشته باشد، لازم است، مجوزهای لازم اخذ گردد.
با توجه به آنچه گفته شد، در صورتی که موضوع فعالیت شرکت نرم افزاری، نیاز به مجوز داشته باشد، قبل از شروع فعالیت می بایست نسبت به اخذ مجوز از وزارت فرهنگ و ارشاد اسلامی و در موارد خاص مجوز از سازمان تنظیم مقررات اقدام نمایید. در ادامه به ذکر مواردی از موضوعات فعالیت شرکت های کامپیوتری که نیازمند اخذ مجوز می باشند و همچنین موضوعاتی که نیاز به مجوز ندارند می پردازیم:
موضوعاتی که نیاز به مجوز دارند :
– نرم افزار
– امنیت شبکه
– مشاوره فنی اطلاعات
– ارائه خدمات میزبانی
– طراحی وب سایت و خدمات چند رسانه ای
– فروشگاههای اینترنتی و…
موضوعاتی که نیاز به اخذ مجوز ندارند :
– تولید و ارائه دستگاه های جانبی قطعات و ملزومات رایانه
– پشتیبانی فنی
– طراحی و ارائه بسته های نرم‌افزاری غیر فرهنگی و غیرهنری
– ارائه اجرای پشتیبانی
– خدمات شبکه های اطلاع رسانی
– مشاوره و نظارت فنی بر اجرای طرح های انفورماتیکی
– اجرای کلیه پروژه های سخت افزار کامپیوتری وطراحی و مشاوره و محاسبه



:: بازدید از این مطلب : 24
|
امتیاز مطلب : 0
|
تعداد امتیازدهندگان : 0
|
مجموع امتیاز : 0
تاریخ انتشار : دو شنبه 29 مهر 1398 | نظرات ()
نوشته شده توسط : ali



سازماندهی شرکت سهامی، به صورتی دموکراتیک، بر عهده سه رکن اصلی شرکت است: رکن تصمیم گیرنده (مجمع عمومی)، رکن اداره کننده (هیات مدیره) و رکن نظارت کننده (بازرس).

هیات مدیره
هیاتی از میان سهامداران شرکت سهامی انتخاب می گردند که وظیفه اداره شرکت را بر عهده دارند و دارای خصوصیات ذیل اند :
1. حتماً باید از بین صاحبان سهام انتخاب گردند، نه از خارج شرکت ( ماده 107 ل. ا. ق. ت )
2. اولین دوره اعضاء هیات مدیره : در شرکت سهامی عام توسط مجمع عمومی موسس و در شرکت سهامی خاص طبق ماده 20 ل. ا. ق. ت توسط صورت جلسه ای که به امضاء همه سهامداران رسیده باشد انتخاب می گردند. ( ماده 108 ل. ا. ق. ت ) خلاف این امر نیز در اساسنامه نمی توان مقرر نمود.
3. دوره های بعدی اعضاء هیات مدیره : توسط مجمع عمومی عادی انتخاب می شوند. ( ماده 108 ل. ا. ق. ت )
4. شیوه انتخاب : انتخاب مدیران به رای اکثریت نسبی حاضرین در مجمع است. ( ماده 88 ل. ا. ق. ت )
5. عزل مدیران : قبل از اتمام دوره مدیریت آن ها، کلاَ یا بعضاَ قابل عزل می باشند. همانطور که مجمع عمومی مدیران را انتخاب می کند، مجمع عمومی عادی نیز می تواند پیش از موعد آنان را عزل نماید. ( ماده 107 ل. ا. ق. ت )
6. شیوه عزل : عزل مدیران نیز به رای اکثریت مطلق ( نصف به علاوه یک ) حاضرین در جلسه مجمع است.
7. مدت مدیریت : در اساسنامه معین می شود. البته این مدت نمی تواند بیش از دو سال باشد. ( ماده 102 ل. ا. ق. ت )
8. انتخاب مجدد اشخاص به مدیریت برای هرچند دوره متوالی بلامانع است. (ماده 102 ل. ا. ق. ت )
9. در صورت انقضاء مدت ماموریت مدیران تا زمان انتخاب مدیران جدید مدیران سابق کماکان مسئول اداره شرکت خواهند بود. ( ماده 136 ل. ا. ق. ت )
10. تعیین حق الزحمه و پاداش مدیران با مجمع عمومی است. ( ماده 134 ل. ا. ق. ت )
11. تعداد مدیران : در شرکت های سهامی عام ، حداقل 5 نفر می باشد. قانون در مورد تعداد مدیران شرکت سهامی خاص ساکت است. اما بنا بر نظر اکثر حقوقدانان تعداد آنان نمی تواند کمتر از 3 نفر باشد. ( ماده 107 ل. ا. ق. ت )
12. سهام وثیقه : مدیران باید به میزانی که اساسنامه شرکت به عنوان سهام وثیقه تعیین نموده است، دارای سهام باشند، یا حداکثر ظرف مدت یک ماه تعداد سهام لازم به عنوان وثیقه را تهیه و به ثندوق شرکت بسپارند وگرنه مستعفی محسوب خواهند شد. سهام مذکور بابت تعهدات مدیران در برابر شرکت یا خساراتی که به واسطه تقصیرات آن ها متوجه شرکت می گردد، به عنوان وثیقه در نزد شرکت باقی می ماند. (ماده 114 ل. ا. ق. ت )
13. اعضاء هیات مدیره شرکت هم می توانند از بین اشخاص حقیقی باشند و هم از بین اشخاص حقوقی. مهم آن است که در هر صورت اعضاء هیات مدیره سهامدار شرکت باشد. ( ماده 110 و 114 ل. ا.ق. ت )
14. اگر شخصی که عضویت او در هیات مدیره به موجب قانون ممنوع بوده است، به این سمت انتخاب گردد ، یا پس از آن که به عضویت در هیات مدیره درآمد، مشمول منع قانونی گردد ، دادگاه شهرستان ( در حال حاضر دادگاه عمومی ) به تقاضای هر ذینفع حکم عزل وی را صادر خواهد کرد و این حکم قطعی خواهد بود. ( تبصره ماده 111 ل. ا. ق. ت )
15. عضویت در هیات مدیره قائم به شخص است. یعنی اینکه اعضاء هیات مدیره نمی توانند سمت خود را به دیگری تفویض نمایند یا برای انجام وظایف هیات مدیره یا شرکت در جلسات، نماینده یا وکیل معرفی نمایند ، مگر آنکه عضو هیات مدیره شخص حقوقی باشد که باید یک شخص حقیقی را به عنوان نماینده معرفی نماید.

هیات مدیره موظف و غیر موظف
اعضاء هیات مدیره شرکت سهامی بر دو قسم اند. قانون گذار ما از این دو قسم تعریف مشخصی ارائه نکرده است و فقط به نام بردن آن ها اکتفاء کرده است. این دو قسم عبارتند از : ( ماده 134 ل. ا. ق. ت )
1. اعضاء موظف : آن دسته از اعضاء که به نحوی منظم در شرکت حضور دارند و در قبال عضویت خود در هیات مدیره خود حق الزحمه دریافت می دارند.
2. اعضاء غیر موظف : آن دسته از اعضاء که به نحو منظم در شرکت حضور ندارند و حضور آن ها محدود به جلسات هیات مدیره یا موارد ضرورت است و در قبال اعمال مدیریت خود حق الزحمه مستمر یا غیر مستمری دریافت نمی کنند.



:: بازدید از این مطلب : 24
|
امتیاز مطلب : 0
|
تعداد امتیازدهندگان : 0
|
مجموع امتیاز : 0
تاریخ انتشار : دو شنبه 29 مهر 1398 | نظرات ()
نوشته شده توسط : ali



مراحل اعتراض به تقاضای ثبت طرح صنعتی در مواد 101 و 102 آیین نامه آمده است. با توجه به ماده 101 آیین نامه، هر شخصی که نسبت به تقاضای ثبت طرح صنعتی اعتراض داشته باشد باید اعتراض خود را در دو نسخه به مرجع ثبت تسلیم نماید. پس از ثبت اعتراض نامه، نسخه دوم آن با قید تاریخ و شماره وصول به معترض مسترد می گردد. اعتراض نامه باید همراه با دلایل و مدارک استنادی و رسید مربوط به پرداخت هزینه رسیدگی به اعتراض باشد. چنانچه پس از بررسی اعتراض نامه و مدارک استنادی، تکمیل مدارک منضم به اعتراض نامه ضرورت داشته باشد، مرجع ثبت با تعیین موارد ، کتباَ از معترض می خواهد که ظرف 30 روز از تاریخ ابلاغ نسبت به رفع نقص اقدام نماید. در غیر این صورت، اعتراض نامه کان لم یکن خواهد شد.
با توجه به تبصره ذیل ماده فوق، مهلت مذکور در این ماده برای اشخاص مقیم خارج از کشور 60 روز می باشد.
همان طور که در ماده 102 آیین نامه آمده است، هر گاه اعتراض معترض مبنی بر ادعای حق مالکیت نسبت به طرح صنعتی ای باشد که اظهارنامه ثبت آن تسلیم مرجع ثبت شده است در صورتی که طرح صنعتی قبلاَ به نام او ثبت نشده است، باید همزمان با اعتراض، برای طرح صنعتی خود مطابق قانون و این آیین نامه تقاضای ثبت کرده و حق ثبت اظهارنامه و حق ثبت طرح صنعتی و تمام مخارج مربوط به آن را تادیه نماید. مرجع ثبت موظف است با رعایت ماده 101 این آیین نامه ، ظرف 10 روز از تاریخ وصول اعتراض نسخه ای از اعتراض نامه را به انضمام رونوشت مدارک و دلایل استنادی به متقاضی ثبت ابلاغ نماید. متقاضی مکلف است از تاریخ ابلاغ اعتراض نامه پاسخ مکتوب خود را ظرف 20 روز نسبت به اعتراض وارده به مرجع ثبت تسلیم نماید. عدم پاسخ متقاضی به ابلاغ در مهلت مقرر به منزله تمکین وی خواهد بود.
هر گاه متقاضی، کتباَ به اعتراض تمکین نماید، درخواست او برای ثبت طرح صنعتی مسترد شده تلقی می گردد و مراتب کتباَ به معترض ابلاغ می شود تا در صورتی که طرح صنعتی وی به ثبت نرسیده باشد، بر طبق اظهارنامه ای که همزمان با اعتراض تسلیم کرده است نسبت به ثبت آن اقدام کند. در صورت عدم تمکین متقاضی، مرجع ثبت مراتب را ظرف 10 روز به معترض ابلاغ کرده و وی از این تاریخ 20 روز مهلت دارد که اعتراض خود را از طریق مرجع ثبت تسلیم کمیسیون موضوع ماده 170 این آیین نامه نماید. همین ترتیب در موردی نیز باید رعایت شود که اعتراض معترض مبنی بر ادعای داشتن برخی حقوق غیر از حق مالکیت ، نسبت به طرح صنعتی ای باشد که اظهارنامه ثبت آن تسلیم مرجع ثبت شده ولی هنوز در ایران به ثبت نرسیده است مگر اینکه طرح صنعتی قانوناَ قابل ثبت نباشد در این فرض نیازی به تسلیم اظهارنامه ثبت طرح صنعتی به مرجع ثبت نخواهد بود. تصمیم کمیسیون طبق ماده 173 این آیین نامه قابل اعتراض در دادگاه صالح مقرر در ماده 59 قانون است.
همان طور که در تبصره های ذیل ماده فوق آمده است ، در صورتی که اظهارنامه تسلیمی به هر دلیلی منتهی به ثبت طرح صنعتی نشود، مبالغ پرداختی از این بابت، قابل استرداد نخواهد بود. ( تبصره 1 ).
در صورت رد اعتراض در کمیسیون، هزینه رسیدگی به اعتراض قابل استرداد نخواهد بود. ( تبصره 2 )
چنانچه معترض مقیم ایران نباشد، مهلت های مذکور در این ماده به دو برابر افزایش می یابد. ( تبصره 3 )
با توجه به مواد 100 و 101 آیین نامه مشخص است که ماده 100 در فرضی است که اظهارنامه به هر دلیلی توسط اداره ثبت طرح صنعتی رد می شود در این صورت معترض باید در قالب ماده یاد شده اعتراض خود را به کمیسیون موضوع ماده 170 آیین نامه تسلیم نماید. اما ماده 101 و 102 آیین نامه ناظر بر مواردی است که معترض به نحوی از انحاء در جریان تقاضای ثبت طرح صنعتی از سوی متقاضی قرار گرفته است و نسبت به آن اعتراض دارد ؛ که در این صورت باید در قالب مواد 101 و 102 اعتراض خود را مطرح و در نهایت هم چون اعتراض نیبت به تقاضای ثبت طرح صنعتی است. مرجع رسیدگی به آن کمیسیون موضوع ماده 170 ایین نامه است.
نکته قابل توجه در رابطه با مواد 101 و 102 این است که چنانچه معترض ادعای حق مالکیت نسبت به طرح صنعتی مورد درخواست ثبت داشته باشد و قبلاَ هم طرح صنعتی یاد شده به نام او به ثبت نرسیده باشد، در این فرض باید ضمن اعتراض، برای طرح صنعتی مورد ادعا مطابق قانون و آیین نامه تقاضای ثبت نماید.
همچنین اگر معترض ادعای دارا بودن برخی حقوق غیر از حق مالکیت نسبت به طرح صنعتی را داشته باشد که اظهارنامه ثبت آن تسلیم مرجع ثبت شده ولی هنوز در ایران به ثبت نرسیده است، در این فرض هم باید معترض ضمن اعتراض و همزمان با آن اظهارنامه طرح صنعتی را تسلیم مرجع ثبت نماید. البته اگر طرح صنعتی مورد اختلاف در ایران قانوناَ قابل ثبت نباشد در این صورت نیازی به تسلیم اظهارنامه ثبت طرح صنعتی به مرجع ثبت نخواهد بود.



:: بازدید از این مطلب : 25
|
امتیاز مطلب : 0
|
تعداد امتیازدهندگان : 0
|
مجموع امتیاز : 0
تاریخ انتشار : یک شنبه 28 مهر 1398 | نظرات ()
نوشته شده توسط : ali


هر شرکت سهامی باید الزاماَ حداقل یک بازرس داشته باشد. ( ماده 144 لایحه قانونی 1347). بازرسان در حقیقت به منزله چشم و گوش شرکت ( یعنی صاحبان سهام ) می باشند به این جهت باید بر نحوه کار و عملکرد مدیران شرکت در ابعاد و سطوح مختلفه مرتبط با شرکت نظارت داشته و مراقب اعمال و رفتار آن ها باشند و هرگونه سوء جریان یا موارد خلافی را که مشاهده کنند به هیئت مدیره و مجامع عمومی گزارش نمایند .

انتخاب بیش از یک بازرس برای شرکت اختیاری بوده، زمانی مفید است که حجم زیاد امور شرکت آن را ایجاب می کند.
انتخاب یک یا چند بازرس علی البدل نیز برای شرکت الزامی است ” … تا در صورت معذوریت یا فوت یا اسعفا یا سلب شرایط یا عدم قبول سمت توسط بازرس یا بازرسان اصلی، جهت انجام وظایف بازرسی دعوت شوند ” ( ماده 146 لایحه قانونی 1347).
به طور کلی مهم ترین وظایفی که به موجب قانون به عهده آن ها گذاشته شده است به شرح ذیل می باشد.
1- بازرسان باید در مورد صحت و درستی مطالب و اطلاعات و صورت دارایی و اموال و سود و زیان و ترازنامه و صورتحساب عملکرد شرکت که به وسبله مدیران برای تسلیم به مجمع عمومی ارائه می گردد اظهارنظر نمایند.
2- بازرسان باید اطمینان حاصل نمایند که حقوق صاحبان سهام به طور تساوی رعایت می گردد و هرگاه مدیران اطلاعات خلاف حقیقت در اختیار صاحبان سهام قرار دهند مکلفند مجمع عمومی را آگاه نمایند.
3- بازرس یا بازرسان می توانند در هر موقع که لازم بدانند رسیدگی و بازرسی خود را انجام و اسناد و مدارک مربوط به شرکت را مورد بررسی قرار دهند.
4- بازرسان در مواقع لزوم می توانند از وجود کارشناسان استفاده نمایند. منتهی باید قبل از انجام کارشناسی آن ها را به شرکت معرفی نموده باشند در این صورت کارشناسان مانند خود بازرسان حق هرگونه تحقیق و رسیدگی را دارند.
5- بازرسان باید لااقل ده روز قبل از تشکیل مجمع عمومی عادی گزارش جامع و کاملی از وضع شرکت را به مجمع مزبور تسلیم نمایند تا به اطلاع صاحبان سهام برسد.
6- هر گاه شرکت بازرسان متعددی داشته باشد هر یک از آن ها می تواند وظایف خود را انجام دهد. لیکن کلیه بازرسان باید گزارش واحدی تهیه و تنظیم نمایند و در صورتی که بین آن ها اختلاف نظری وجود داشته باشد باید موارد اختلاف را با ذکر دلیل در گزارش مربوطه قید نمایند.
7- بازرس یا بازرسان در صورت مشاهده هرگونه تخلف یا تقصیری در امور شرکت از ناحیه مدیران و مدیر عامل باید بدون هیچگونه تاخیری به اولین مجمع عمومی عادی گزارش و اطلاع دهند.
8- هر گاه در ضمن انجام بازرسی به وقوع جرمی برخورد نمایند باید ضمن اعلام مراتب به مراجع قضایی صلاحیت دار، موضوع را به اطلاع اولین مجمع عمومی عادی برسانند.
شایان توجه است که هرگاه بازرس یا بازرسان در انجام وظایف خود مرتکب تخلفاتی بشوند در مقابل شرکت و اشخاص ثالث مسئولیت مدنی داشته و چنانچه خساراتی وارد نموده باشند باید نسبت به جبران آن اقدام نمایند.

اهمیت و تاثیر گزارش بازرسان
گفته شد که بازرسان باید گزارش جامع و کاملی از جریان سود و زیان و ترازنامه و مطالبات شرکت و عملکرد مدیران به مجمع عمومی گزارش و ارائه نمایند و در صورتی که مجمع عمومی بدون دریافت گزارش بازرسان صورت دارایی یا ترازنامه و حساب سود و زیان شرکت را تصویب نماید مصوبه آن فاقد ارزش و اعتبار قانونی خواهد بود. و هرگاه مجمع عمومی بازرسانی تعیین ننموده باشد و یا اینکه بازرسان به عللی نتوانند گزارش نموده و یا از دادن گزارش امتناع نمایند. در صورت تقاضای افراد ذینفع رئیس دادگاه حقوقی محل به تعداد لازم بازرس تعیین خواهد نمود.
بدیهی است که بازرسان استحقاق دریافت حق الزحمه را دارند و تعیین حق الزحمه آن ها با مجمع عمومی عادی می باشد. لازم به ذکر است که بازرس یا بازرسان نمی توانند در معاملاتی که به حساب شرکت و یا به نفع شرکت انجام می شود به طور مستقیم یا غیرمستقیم ذینفع باشند.



:: بازدید از این مطلب : 24
|
امتیاز مطلب : 0
|
تعداد امتیازدهندگان : 0
|
مجموع امتیاز : 0
تاریخ انتشار : یک شنبه 28 مهر 1398 | نظرات ()
نوشته شده توسط : ali



طرح صنعتی، هرگونه ترکیب خطوط و رنگ ها و هرگونه شکل سه بعدی با خطوط، رنگ ها و یا بدون آن است که بتواند طی یک فرآیند صنعتی روی کالا به کار رود و به آن، شکل ظاهری خاصی دهد.

ماده 20 قانون ثبت اختراعات، طرح های صنعتی و علائم تجاری مصوب 1386 مجلس شورای اسلامی مقرر می دارد :
هر گونه ترکیب خطوط یا رنگ ها و هرگونه شکل سه بعدی با خطوط، رنگ ها و یا بدون آن، به گونه ای که ترکیب یا شکل یک فرآورده صنعتی یا محصولی از صنایع دستی را تغییر دهد، طرح صنعتی است. در یک طرح صنعتی تنها دسترسی به یک نتیجه فنی بدون تغییر ظاهر، مشمول حمایت از این قانون نمی باشد.
طرح صنعتی برای یک بنگاه و شرکت ابزار مهمی است که به وسیله آن می تواند با عرضه محصولات دارای طرح های جدید و جذاب و منطبق با ذائقه مصرف کنندگان ، مشتریان زیادی را جلب و سهم بیشتری از بازار را تصاحب کند.
ثبت طرح صنعتی، این حق را برای طراح ایجاد می کند که مانع از کپی و تقلید غیر مجاز از طرح توسط اشخاص ثالث شود تا بدین طریق بتواند از بازگشت مالی سرمایه گذاری انجام شده اطمینان حاصل کند، از سوی دیگر حمایت از طرح های صنعتی به نفع مصرف کنندگان و عموم مردم نیز خواهد بود، زیرا با گسترش رویه های عادلانه و صادقانه تجاری در بازار و تشویق خلاقیت ها موجب می گردد که از نظر زیبایی شناختی، محصولات جذاب تری به بازار عرضه شود.

مدت حمایت از ثبت طرح صنعتی
با توجه به بند ( د ) ماده 28 قانون مصوب 1386، مدت اعتبار طرح صنعتی پنج سال از تاریخ تسلیم اظهارنامه ثبت آن خواهد بود. این مدت را می توان برای دو دوره پنج ساله متوالی دیگر پس از پرداخت هزینه مربوط تمدید نمود. پس از انقضاء هر دوره که از پایان دوره شروع می شود، یک مهلت شش ماه برای پرداخت هزینه تمدید گردیده و همچنین جریمه تاخیر در نظر گرفته خواهد شد.
جزییات مربوط به تمدید ثبت طرح صنعتی در آیین نامه مصوب 1387 رییس قوه قضاییه آمده است. همان طور که در ماده 89 آیین نامه آمده است ، با توجه به بند ( د ) ماده 28 قانون ، مالک طرح صنعتی می تواند با پرداخت هزینه مقرر ، درخواست تمدید مدت اعتبار ثبت طرح صنعتی را برای دو دوره پنج ساله متوالی دیگر بنماید. درخواست تمدید ثبت ، ظرف شش ماه قبل از انقضای مدت اعتبار ثبت طرح صنعتی در هر دوره به عمل خواهد آمد.
با توجه به تبصره ذیل ماده فوق، در صورت عدم درخواست تمدید ثبت ظرف مهلت یاد شده ، امکان درخواست آن ظرف مهلت 6 ماه پس از پایان اعتبار ثبت طرح صنعتی، با پرداخت جریمه تاخیر طبق جدول هزینه ها وجود دارد والا ثبت طرح صنعتی از درجه اعتبار ساقط خواهد شد.
درخواست تمدید ثبت طرح صنعتی در دو نسخه توسط مالک طرح ثبت شده یا نماینده قانونی او تهیه و پس از امضاء و الصاق تصویر نمونه طرح و رسید پرداخت هزینه مربوط، به مرجع ثبت تسلیم می گردد. مرجع ثبت پس از دریافت درخواست تمدید ثبت و ضمائم ، آن را در دفتر مربوط وارد کرده و بر روی هر یک از نسخ درخواست، تاریخ دریافت و شماره آن را قید و نسخه دوم آن را که دارای همان مشخصات نسخه اصلی است، بعد از امضاء و مهر به عنوان رسید به درخواست کننده مسترد خواهد کرد. ( ماده 90 آیین نامه )
بر اساس ماده 91 آیین نامه ، درخواست تمدید ثبت طرح صنعتی باید حاوی نکات ذیل باشد :
1- شماره و تاریخ ثبت اظهارنامه و طرح صنعتی ای که تمدید آن مورد درخواست است ؛
2- طبقه یا طبقات کالاهای موضوع طرح صنعتی ؛
3- اسم و آخرین نشانی کامل مالک طرح صنعتی ثبت شده یا نماینده قانونی وی، در صورتی که درخواست توسط نماینده به عمل آید.
مدارک مثبت هویت متقاضی، رسید مربوط به پرداخت هزینه تمدید، حداقل شش نمونه از طرح و مدارک نمایندگی قانونی، در صورتی که درخواست توسط نماینده به عمل آید، باید به همراه درخواست تمدید ارائه شود.
همان طور که در ماده 92 آیین نامه مصوب 1387 آمده است ، تمدید ثبت، دنباله ثبت اصلی، در دفتر ثبت طرح به عمل خواهد آمد و پس از انتشار آگهی مربوط، گواهینامه تمدید ثبت طبق فرم صادر و تسلیم مالک طرح یا نماینده قانونی وی خواهد شد. گواهی نامه تمدید شامل مندرجات اصلی، با انجام تغییرات لازم و نیز مدت اعتبار طرح صنعتی و تاریخ انقضای آن خواهد بود.
با توجه به تبصره ( 1 ) ماده فوق، در موقع تمدید ثبت ، مرجع ثبت مکلف است طبقه محصولات را مطابق با جدیدترین ویرایش طبقه بندی بین المللی در دفتر ثبت و گواهینامه تمدید ثبت طرح صنعتی را بر اساس آن تصحیح نماید.
هزینه تغییر طبقات ناشی از اعمال ویرایش جدید طبقه بندی بین المللی و هزینه انتشار آگهی مربوط در روزنامه رسمی به عهده مالک طرح خواهد بود.
بر اساس تبصره 2 ماده فوق، تمدید ثبت طرح صنعتی نمی تواند هیچ تغییری در آخرین شکل ثبت آن به وجود آورده . در غیر این صورت ، مقررات تغییر طرح صنعتی موضوع ماده 93 این آیین نامه قابل اعمال خواهد بود.



:: بازدید از این مطلب : 23
|
امتیاز مطلب : 0
|
تعداد امتیازدهندگان : 0
|
مجموع امتیاز : 0
تاریخ انتشار : یک شنبه 28 مهر 1398 | نظرات ()
نوشته شده توسط : ali

علاوه بر افراد در جامعه، اشخاص دیگری هم یافت می شوند که به فعالیت می پردازند. مانند گروه ها ، جمعیت ها ، موسسات ، سازمان ها و … به این نوع اشخاص اشخاص حقوقی می گویند. این ها وجود طبیعی ندارند و دارای وجود فرضی و اعتباری می باشند. شخص حقوقی مولود اجتماعی است که به تجویز قانون و از اجتماع دو یا چند شخص حقیقی ایجاد می شود.

این اشخاص دارای حقوق تکالیف و اموالی هستند که به طور کلی از اموال و وحقوق و دارایی افرادی که آن را تشکیل می دهند جداست. و دارای کلیه حقوق و تکالیفی می باشند که قانون برای اشخاص حقیقی شناخته است مگر آن چه که ملازمه با طبیعت و فطرت و سرشت انسانی دارد و مختص انسان است مانند حقوق و وظایف ابوت و نبوت.
اشخاص حقوقی مانند اشخاص حقیقی ایجاد می شوند، زندگی می کنند و روزی حیاتشان خاتمه می یابد، ایجادشان تشکیل و ثبت آن ها، زندگیشان فعالیت آن ها و مرگشان زمان انحلال آن ها می باشد.
اشخاص حقوقی دارای ویژگی ها و خصوصیاتی می باشد که به بررسی هر یک از آن ها می پردازیم :

نام شخص حقوقی
همان طور که اشخاص حقیقی دارای نام هستند، اشخاص حقوقی هم دارای نام می باشند. در قانون تجارت انتخاب نام برای اشخاص حقوقی به صراحت بیان نگردیده اما در بند ( 1 ) از مواد 7 و 8 و 9 لایحه اصلاحی نام شرکت به عنوان اولین اطلاعی که باید در مدارک مربوط به شرکت قید شود آمده است در مواد 116 و 141 و 183 ق. ت نیز در مورد شرکت ها مقرر کرده باید تحت نام مخصوص تشکیل گردند.
نام شرکت لزوماَ نام تجاری آن نیست ولی چون تحت آن نام تجارت می کند، نام شرکت معمولاَ نام تجاری آن نیز هست و از این نظر دارای ارزش اقتصادی و قسمتی از دارایی شرکت می باشد.

دارایی شخص حقوقی
در نتیجه وجود شخصیت حقوقی، شرکت های بازرگانی دارای اموال و دارایی و درآمد مستقل می شوند. سهم الشرکه ای که شرکا در شرکت می گذارند از مالکیت آن ها خارج می گردد و جزء اموال شرکت می گردد.
از این استقلال دارایی شرکت نتایجی حاصل می گردد از جمله :
1- طلبکاران شرکا حق مراجعه به شرکت را ندارند و بالعکس طلبکاران شرکا حق مراجعه به شرکا را ندارند مگر در مواردی از شرکت ها که قانون تصریح نموده است.
2- شرکا حق عینی بر اموال شرکت ندارند و تنها حق دینی است که بر روی سهام و دارایی شرکت دارند. دارایی شرکت وثیقه تعهدات شرکت است.

اقامتگاه شخص حقوقی
شخصیت حقوقی دارای اقامتگاه مستقلی غیر از اقامتگاه شرکا است در قانون تجارت در این زمینه در ماده 590 ق. ت آمده است که ” اقامتگاه شخص حقوقی محلی است که اداره شخص حقوقی در آنجاست ” منظور از اداره : محلی است که در آن جا نهادهای تصمیم گیرنده و اداره کننده شرکت انجام وظیفه می کنند.
در قسمت آخر ماده 1002 قانون مدنی بیان می دارد : اقامتگاه اشخاص حقوقی مرکز عملیات آن ها خواهد بود. در مورد شرکت های تجاری که محل اداره و مرکز عملیات آن ها یکی است مشکلی پیش نمی آید اما فرض کنیم یک شرکت راهسازی در تهران می باشد در حالی که تبریز مشغول یک عملیات راهسازی می باشد در این صورت مطابق قانون تجارت اقامتگاه شرکت در تهران و مطابق قانون مدنی تبریز می باشد. در مورد حل این تعارض عده ای معتقدند که قانون تجارت را نقض نموده و عده ای دیگر هر دو را در حقیقت یکی می دانند.

تابعیت شخص حقوقی
همان طور که شخص طبیعی دارای تابعیت معین می باشد شخص حقوقی هم دارای تابعیت مشخصی است. تابعیت رابطه سیاسی و معنوی است که فردی را به حکومت و یا دولتی مرتبط نماید.
برابر ماده 1 قانون ثبت شرکت ها 11 / 3 / 1310 ، هر شرکتی که در ایران تشکیل و مرکز اصلی آن ایران باشد، ایرانی محسوب می شود. مطابق این ماده برای اینکه شرکتی ایرانی محسوب شود دو ملاک لازم است : 1- در ایران تشکیل گردد 2- مرکز اصلی آن ایران باشد. از طرف دیگر در ماده 591 ق. ت آمده است : اشخاص حقوقی تابعیت مملکتی را دارند که اقامتگاه شخص حقوقی در آن مملکت باشد و مطابق آن اگر شرکتی به عنوان مثال در فرانسه تشکیل شده اما مرکز اصلی آن در ایران باشد ایرانی محسوب است.
در حل تعارض این دو ماده عده ای گفته اند که چون تصویب قانون تجارت موخر از تصویب تا قانون ثبت شرکت ها است آن را نسخ کرده است و عده ای دیگر معتقدند که قانون ثبت شرکت ها خاص می باشد و قانون تجارت عام و در این جا خاص مقدم عام موخر را تخصیص می زند که به نظر می رسد نظر دوم به واقعیت نزدیک تر باشد.

اهلیت شخص حقوقی
اشخاص حقوقی مانند اشخاص حقیقی دارای اهلیت تمتع و استیفا بوده و از حقوق و تکالیف مخصوص خود بهره مند هستند و می تواند حقوق خود را اعمال نمایند.
ولی این اهلیت اشخاص حقوقی نامحدود نمی باشد. به عنوان مثال برای شرکت های تجاری راجع به معاملات بازرگانی تصولاَ محدودیتی وجود ندارد. اما این معاملات باید حتماَ در محدوده موضوع شرکت که در اساسنامه قید شده است باشد و خارج از حد و موضوع شرکت مدیران مجاز به معامله نیستند. از طرف دیگر نمایندگان مجاز شرکت ها در حدود اختیارات و موضوع اساسنامه حق همه گونه تعهدات را دارند اما برای تعهدات خارج از این ها هیچ مجوزی ندارند. پس تعهدات شرکت از یک طرف محدود به موضوع شرکت و از طرف دیگر محدود به اختیارات مدیران می باشد.



:: بازدید از این مطلب : 23
|
امتیاز مطلب : 0
|
تعداد امتیازدهندگان : 0
|
مجموع امتیاز : 0
تاریخ انتشار : چهار شنبه 24 مهر 1398 | نظرات ()
نوشته شده توسط : ali



ضرورت تعیین مدیر یا مدیران
در شرکت مدنی مدیر یا مدیران در واقع وکیل و اجیر شرکا جهت اداره مال مشاع هستند. در شرکت تجاری ، مدیر یا مدیران را نمی توان وکیل شرکا دانست بلکه آنان جزئی از دستگاه تصمیم گیری ( اراده ) شرکت هستند. اینک این پرسش مطرح می گردد که آیا ممکن است

شرکا فقط ساز و کار انتخاب مدیران را در قرارداد شرکت تجاری تعیین نموده و انتخاب آنان را به پس از ایجاد شرکت موکول نمایند؟ منطقاَ اشکالی به نظر نمی رسد و عدم انتخاب مدیران به هنگام انعقاد شرکت تجاری در حالی که سازو کار انتخاب آنان معین شده است، جهل به موضوع قرارداد تلقی نمی شود اما قانونگذاران به دلیل احتمال سوء استفاده شرکا از شخصیت حقوقی شرکت تجاری مسئولیت های زیادی را متوجه مدیران نموده اند لذا موکول نمودن انتخاب اولین مدیران به آینده، نگرانی هایی را نسبت به حفظ حقوق اشخاص ثالث ایجاد می کند. از این رو ممکن است ایجاد ملازمه میان ایجاد شرکت و انتخاب اولین مدیر یا مدیران اقدام احتیاطی مناسبی برای حفظ حقوق اشخاص ثالث به نظر برسد.

مطالعه قانون
احکام صریح مقرر در لایحه قانونی اصلاح قسمتی از قانون تجارت تردیدی باقی نمی گذارد که انتخاب اولین مدیران از شرایط شرکت سهامی است. ماده 20 مقرر می دارد :
” برای تاسیس و ثبت شرکت های سهامی خاص فقط تسلیم اظهارنامه به ضمیمه مدارک ذیل به مرجع ثبت شرکت ها کافی خواهد بود :
1- …
2- ….
3- انتخاب اولین مدیران و بازرس یا بازرسان شرکت که باید در صورتجلسه ای قید و به امضای کلیه سهامداران رسیده باشد …”
ماده 17 نیز در مورد شرکت سهامی عام متضمن حکم مشابه است.
ماده 196 قانون تجارت نیز تعیین اسناد مورد نیاز برای ثبت شرکت را به آیین نامه ای موکول کرده است که به موجب آن سند معرف مدیر یا مدیران شرکت از جمله اسناد مورد نیاز برای ثبت شرکت دانسته شده است.
موادی که در بالا مورد استناد قرار گرفت خالی از ابهام یا نقص نیستند. توضیح اینکه اگر شرکت فقط دارای یک مدیر باشد، آن مدیر، خودبه خود، نقش زبان شرکت را نیز ایفا نموده و اراده شرکت را اعلان و آشکار می کند و اصطلاحاَ مدیر عامل نامیده می شود اما در شرکت هایی که دارای چند مدیر هستند تعیین مدیر عامل از میان آن ها و یا خارج از آن ها برای تکمیل ساختمان اراده شخص حقوقی ضروری است و منطق حکم می کند که علیرغم ظاهر مواد استنادی فوق، علاوه بر معین بودن مدیران، معین بودن مدیر عامل را نیز شرط تشکیل شرکت بدانیم.

تعیین بازرس یا بازرسان
احتمال تخلف مدیران شرکت از انجام وظایف محوله و دشواری نظارت شرکا بر عملکرد آنان این اندیشه را مطرح می کند که شرکا ضمن انتخاب مدیران، شخص یا اشخاصی را که از این پس آن ها را بازرس می نامیم برای نظارت مستمر بر عملکرد مدیران برگزینند.
در شرکت سهامی عام وجود لااقل یک بازرس الزامی است و از ماده 17 لایحه قانونی اصلاح قسمتی از قانون تجارت به روشنی استنباط می شود که تعیین آن از جمله شرایط ایجاد شرکت است. بند 3 ماده 20 لایحه قانونی اصلاح قسمتی از قانون تجارت نیز در مورد شرکت سهامی خاص دلالت بر همین معنا دارد. در سایر انواع شرکت چنین شرطی وجود ندارد.



:: بازدید از این مطلب : 21
|
امتیاز مطلب : 0
|
تعداد امتیازدهندگان : 0
|
مجموع امتیاز : 0
تاریخ انتشار : سه شنبه 23 مهر 1398 | نظرات ()